آخرین مطالب
امکانات وب
نیای طایفه دهدار دو برادر بنام های دهدار طالب و دهدار کدبدین ( قطب الدین) بوده اند که حدود سالهای ۱۱۰۰-۱۱۵۰ شمسی می زیسته اند . دهدار کدبدین فردی زاهد بوده و آرامگاه او در جوار بابا کوهی مورد احترام است .
طایفه دهدار طایفه ای جنگجو است و در میان سرخی ها معروف است که « دهدارها کوهکی هستند » یعنی سرکش و کوه نشینند .
طایفه دهدار ، بدلیل گستردگی زادها ، از نظر ساختار اجتماعی به سه واحد اجتماعی تقسیم می شوند : مشهدی همتی ، دهدار رضا و صادقی . تیره مشهدی همتی ( که برادر بزرگ بوده ) اولاد برادر او ( محمد طاهر ) را نیز در برمیگیرد و به همین ترتیب ، اولاد دهدار جعفر بنام برادر بزرگ ( دهدار محمد صادق) خوانده می شوند . اعضای طایفه دهدار به لقب عمومی « دهدار » — صرف نظر از مقام اجتماعی — نامیده می شوند و روی این لقب تعصب دارند .
طایفه جبارزار :
نیای طایفه جبارزار ( یا جوار زار ) ، جبارزار نام داشته که حدود سال ۱۱۰۰ شمسی می زیسته است . لقب « زار » ، نشان دهنده : شیخوخیت و ریش سفیدی اوست . سه پسر او بنام های محمد علی زار ، برهام زار و مشهدی جبار( پسر ) نیکان سه اولاد طایفه جبارزاز هستند . اولاد مشهدی جبار ( بعلت تشابه نام پسر با نام پدر) مشهدی زار خوانده می شوند . از طایفه جبارزار نیز ریش سفیدان و جنگ آوران متعددی برخواسته اند ، از جمله باید از کله گل محمد ( حدود سال ۱۲۳۰-۱۲۹۰ شمسی) ، ملاغلام رضا و کل علی محمد جبارزار ، نام برد که حدود سال ۱۲۷۰ شمسی ، بزرگی طوایف جبارزار ، شکره و دهدار را به دست داشته اند.
طایفه شکره :
متأسفانه در پژوهش ما تبارشناسی طایفه شکره مشخص نشد . بعلت امر کاستی پژوهش ما و عدم دسترسی به ریش سفید کهنسال طایفه شکره ( ملامحمد تقی شکره) است . پژوهش های اولیه نشان میدهد که طایفه شکره به شش اولاد تقسیم میشود که اعضای آن عموزاده های یکدیگر محسوب می شوند و از نیای واحد بوده اند . هر اولادی یک « بنکو» نامیده می شود . از طایفه شکره نیز جنگ آوران و افراد برجسته ای برخاسته اند که بعضی در جنگ ها کشته شده اند .
منبع : کتاب ایل ناشناخته